Politieke Dwalings

Die politieke filosofie van die ANC: ‘n Skriftuurlike Perspektief


Die Teologiese en Filosofiese Grondslag van die Nasionale Demokratiese Revolusie

Om die politieke filosofie van die African National Congress (ANC) te analiseer deur die lens van die Skrifte, vereis dat ons dieper kyk as bloot dag-tot-dag korrupsie of administratiewe verval. Ons moet die onderliggende wêreldbeskouing identifiseer wat die party dryf, naamlik die Nasionale Demokratiese Revolusie (NDR), en dit toets aan die Skrif. Die fundamentele dwaling lê in die verheffing van die staat en die party tot ‘n messiaanse status, ‘n konsep wat as Statisme bekend staan. In hierdie raamwerk word die staat nie gesien as ‘n dienaar van God om orde te handhaaf nie, maar as die primêre agent van menslike verlossing en voorsiening. Dit is ‘n direkte oortreding van die Eerste Gebod, aangesien dit die vertroue wat aan God verskuldig is, na ‘n sekulêre instelling verplaas. Die Bybel waarsku uitdruklik teen hierdie vertroue in menslike instellings in Psalm 146:3:
“Vertrou nie op prinse, op die mensekind by wie geen heil is nie.”
Die ANC se filosofie funksioneer dikwels as ‘n sekulêre godsdiens waar die politieke bevryding gelykgestel word aan eskatologiese verlossing, wat die transendente God vervang met ‘n immanente politieke utopie.

Lees meer Die politieke filosofie van die ANC: ‘n Skriftuurlike Perspektief →
Valse leerstellings

Die “Sacred Name”-Beweging: ‘n Skriftuurlike Perspektief


Die moderne obsessie met die fonetiese uitspraak van Goddelike name, bekend as die “Sacred Name”-leerstelling, verteenwoordig ‘n teologiese stroming wat toenemend gewild raak binne groepe wat neig na Hebreeuse Wortels-teologie en wettisisme. Hierdie leerstelling beweer dat die gebruik van die Hebreeuse uitspraak van Jesus se naam (soos “Yahshua” of “Yeshua”) noodsaaklik is vir redding en ware aanbidding, en dat die Griekse naam “Jesus” (Iēsous) van heidense oorsprong is. Vanuit ‘n teologiese en taalkundige perspektief is hierdie standpunt egter onhoudbaar. Die fundamentele dwaling van hierdie siening lê in die verwerping van die geïnspireerde Griekse grondteks van die Nuwe Testament en die ondermyning van die leerstelling van goddelike inspirasie.

Die Gesag van die Griekse Nuwe Testament en Goddelike Inspirasie

Volgens 2 Timótheüs 3:16 is die hele Skrif deur God ingegee.
“Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig tot lering, tot weerlegging, tot teregwysing, tot onderwysing in die geregtigheid,” (2 Timótheüs 3:16)
Die frase “deur God ingegee” is die vertaling van die Griekse woord theopneustos (God-geblaas). Dit bevestig dat die outeurskap van die Bybel primêr by God berus, alhoewel Hy menslike skrywers en hulle tale (Hebreeus, Aramees en Grieks) gebruik het. Dit is ‘n onomstootlike historiese en teologiese feit dat die Heilige Gees verkies het om die Nuwe Testamentiese openbaring in Koine-Grieks, die lingua franca of wêreldtaal van die eerste eeu, vas te lê. Die grondteks van die Ou Testament is in Hebreeus en Aramees geskryf, aangesien God dit so geïnspireer het. Hy het egter verkies om die Nuwe Testament in Koine-Grieks te laat skryf deur goddelike inspirasie. Indien die gebruik van die Griekse naam Ἰησοῦς (Iēsous) sonde was, of indien dit heidense konnotasies gedra het, sou die Heilige Gees onmoontlik hierdie spesifieke transliterasie in die heilige teks geïnspireer het.

Lees meer Die “Sacred Name”-Beweging: ‘n Skriftuurlike Perspektief →
Christelike Leerstellings, Valse leerstellings

Ontleding van Menorah Tabernakel en die Hebreeuse Wortels-dwaling


Inleiding: Die Soeke na Wortels en die Gevaar van die Wet

In die hedendaagse kerklike landskap is daar ‘n groeiende fassinasie met die Joodse agtergrond van die Christelike geloof. Dit is op sigself nie negatief nie; ‘n deeglike kennis van die Ou Testamentiese gebruike verryk ons begrip van die Messias. Ewenwel het daar vanuit hierdie belangstelling ‘n beweging ontstaan wat bekend staan as die “Hebreeuse Wortels-beweging” (Hebrew Roots Movement). ‘n Prominente figuur in hierdie kring, spesifiek binne die Suid-Afrikaanse konteks, is Frik Weideman van Menorah Tabernakel.

Hoewel die verklaarde doelwit van Frik Weideman is om die “verkeerde teologie van Egipte en Babilon” te sloop, toon ‘n indringende analise van sy leringe, boeke en preke dat hy ‘n teologiese sisteem verkondig wat die gelowige terugbring onder die juk van die Wet van Moses. Deur die lens die skrif alleen sal hierdie artikel aantoon dat Frik Weideman se leringe nie ‘n “dieper waarheid” is nie, maar ‘n herlewing van die dwaling wat die apostel Paulus in die brief aan die Galasiërs bestry het.

Die kernprobleem is drieledig:

1. Hermeneutiek: ‘n Allegoriese interpretasie van die Tabernakel instede van die Letterlik-Grammatikaal-Historiese Interpretasie.

2. Soteriologie: ‘n Vermenging van geloof en werke (wetsonderhouding) vir finale verlossing of “bruidstatus”.

3. Ekklesiologie: Die uitwissing van die onderskeid tussen Israel en die Kerk.

Lees meer Ontleding van Menorah Tabernakel en die Hebreeuse Wortels-dwaling →
Vraag en antwoord

Is dit verkeerd om Christusfees op 25 Desember te vier?

Vraag: Goeie dag Vicus,

Ek hoop en glo dit gaan goed met jou.

Laat my eerstens toe om jou te bedank vir die insiggewende artikels wat jy op jou webtuiste “dieskrifte.org” deel, deur die leiding van die Heilige Gees. Ek besoek die webtuiste gereeld en het by meer as een geleentheid, oortuiging en bevestiging ontvang uit ‘n artikel op een of ander kwel vraag wat by my op gekom het. Gister 25 Desember 2025 het ek jou artikel oor “Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser” gelees, en is bemoedig met die lees daarvan asook die teks gedeeltes wat jy aangehaal het uit die skrif.

Graag wil ek die volgende video skakel met jou deel as jy tyd het om daarna te kyk, indien moontlik vir my jou opinie daaroor kan gee. Die skakel van die video is deur my suster op haar Whattsapp status gedeel, rondom Kersfees; https://youtu.be/hKlNkHpZdtM?

Geseënde dag vir jou.

Groete,

Antwoord: Dit is ‘n kritiese vraagstuk wat dikwels tot grootskaalse verwarring lei. Ek verkies om kersfees Christusfees te noem wat die fokus op die Here Jesus Christus plaas. Ek verstaan egter wat jou vraag bedoel. Na my mening is pastoor Frik Weideman van Menorah Tabernakel ‘n eksponent van die Hebreeuse Wortel-dwaalleer. Hulle identifiseer hulle hulself as ‘n “Messiaanse Pinkster-bediening” wat die onderhouding van die Torah, die Sabbat en die Joodse feeste (soos die Pesach/Pasga) as noodsaaklik vir die gelowige se wandel beskou. Menorah Tabernakel verklaar dat die “hele Bybel van Genesis tot Openbaring op elkeen van ons van toepassing is.” Dit is ‘n ernstige hermeneutiese fout. Hoewel die hele Bybel vir ons is (as lering), is die hele Bybel nie aan ons (as die Kerk) geskryf nie. Ek sal binnekort ‘n artikel op die webtuiste publiseer waarin hul leerstellings in die lig van die Skrif geanaliseer word. Na voltooiing sal ek dit beskikbaar stel sodat ander gelowiges eweneens gewaarsku kan word.

Baie mense beweer dat ‘n mens nie Christusfees op 25 Desember mag vier nie, aangesien dit tradisioneel ‘n heidense feesdag was. Hierdie individue ontsien dikwels geen moeite om te demonstreer hoe goddeloos die heidene se optrede tydens hierdie feesdae was nie (wat inderdaad die geval was). ‘n Mens kan egter nie hierdie feit gebruik om Christene te verbied om Christus se geboorte op hierdie spesifieke dag te herdenk bloot omdat dit moontlik heidense wortels of assosiasies het nie. Indien ‘n mens hierdie redenering konsekwent sou toepas, sou dit beteken dat Christene op geen dag van die week God sou kon aanbid of dit as ‘n Christelike feesdag sou kon vier nie, aangesien byna elke dag histories met een of ander vorm van afgodery geassosieer sou kon word. Elke dag van die week is byvoorbeeld na die een of ander afgod vernoem.

Lees meer Is dit verkeerd om Christusfees op 25 Desember te vier? →
Christelike Leerstellings, Profesie

Wêreldse vs. Bybelse Geskiedsfilosofie: ‘n Skriftuurlike Perspektief

‘n Boodskap vir die nuwejaar. Die studie van die geskiedenis is nie bloot die memorisering van datums en gebeure nie; dit is die soeke na betekenis. Die fundamentele vraag is: Het die geskiedenis ‘n doel, of is dit ‘n toevallige sameloop van omstandighede? Die dominante sekulêre filosofieë raam menslike gebeure deur immanente oorsake en menslike agentskap. Hierteenoor hermodelleer die Bybelse filosofie die geskiedenis as lineêr, voorsienig en teleologies (doelgerig) — georden volgens God se geopenbaarde raadsplan en volvoer in Christus.

Hieronder bestudeer en vergelyk ons die sekulêre (wêreldse) beskouing met die Bybelse (God-gesentreerde) beskouing.

Lees meer Wêreldse vs. Bybelse Geskiedsfilosofie: ‘n Skriftuurlike Perspektief →
Christelike Leerstellings, Heilsweg, Sabbatdag

Van Skaduwee tot Werklikheid: Christus ons Ware Sabbat.


1. Inleiding: Die Mens se Ewige Soeke na Rus

Die vraag oor hoe Christus as die Christen se Sabbat dien, nooi ons uit om die verhouding tussen die Ou Testamentiese Sabbat en die Nuwe Verbond in Christus te ondersoek. Vir eeue lank was die Sabbat die groot teken van die verbond tussen God en Israel — ‘n weeklikse herinnering dat God geskep het en dat die mens moes rus van sy arbeid. In baie kringe het hierdie gawe van rus egter verander in ‘n las van wettisisme, ‘n toets van redding waaroor mense stry en oordeel.

Maar wanneer ons die bladsye van die Nuwe Testament omblaai, sien ons hoe die fokus verskuif van ‘n “wanneer” na ‘n “Wie”. Die skaduwee van die wet wyk voor die werklikheid van Christus. Om die ware Sabbat te verstaan, moet ons verby die kalender kyk en die Kruis raaksien, waar die finale “Dit is volbring” vir ons ‘n rus verseker het wat geen eie werke ooit kon verdien nie. In hierdie artikel verken ons die oorgang van die wetlike onderhouding onder die Ou Verbond (die Mosaïese Wet) na die geestelike vervulling in die Nuwe Verbond. Ons sal ontdek hoe God se genade, en nie streng reëls nie, nou ons verhouding met Hom definieer.

Lees meer Van Skaduwee tot Werklikheid: Christus ons Ware Sabbat. →
Christelike Leerstellings

Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser


Ons leef in ‘n wêreld wat dikwels gekenmerk word deur chaos, onsekerheid en ‘n gejaag na wind. Wanneer ons aan die einde van ‘n jaar kom, is daar dikwels ‘n kollektiewe sug van uitputting. Ons kyk na die nuusopskrifte, ons kyk na die onrus in die Midde-Ooste—spesifiek rondom Israel—, ons eie land en ons kyk na ons eie persoonlike uitdagings.

Die vraag wat dikwels onwillekeurig by mense opkom, is: “Waar is God in dit alles? Het Hy vergeet? Waarom neem Hy so lank?”

Dit is presies die emosies wat voor Christus se eerste koms in Israel geheers het. Vir 400 jaar was daar geen profeet nie. Die hemel was stil. Die volk het gesug onder die harde hand van die Romeinse Ryk. Hulle het gewag op die Messias, maar dit het gevoel asof God se horlosie gaan staan het. Maar ons moet weet, God is nooit laat nie. Hy is nooit haastig nie. Hy is altyd presies op tyd.

Lees meer Christusfees Boodskap: Christus ons Bloedverwant-Losser →
Christelike Leerstellings, Vraag en antwoord

Die Uniekheid en Beëindiging van die Apostoliese Amp

Vraag: Kan jy vir my vanuit die Bybel verduidelik of daar vandag nog die werklike amp van apostels is? Ek hoor gereeld van mense wat beweer dat hulle apostels is, maar ek vind dit vreemd omdat ek nie daarmee grootgeword het nie.

Antwoord: Baie goeie vraag. Volgens ‘n streng Bybelse interpretasie bestaan die amp van apostel, in die tegniese Nuwe-Testamentiese sin, nie meer vandag nie. Die oorspronklike apostelskap was ‘n unieke, eenmalige bediening wat ten doel gehad het om die Christelike kerk te vestig. Die redes hiervoor is as volg:

Lees meer Die Uniekheid en Beëindiging van die Apostoliese Amp →
Christelike leefwyse, Christelike Leerstellings, Heiligmaking

Die Wet van Christus: ‘n Skriftuurlike Oorsig


Daar heers steeds groot onsekerheid oor die Wet van Christus waaronder die Kerk gedurende hierdie Dispensasie moet funksioneer. Hierdie artikel sal ‘n skriftuurlike oorsig van die Wet van Christus aan die leser bied, met die bede dat dit onduidelikhede sal uitskakel en tot ‘n dieper begrip sal lei.

Definisie: Die Wet van Christus, soos verwoord in Galásiërs 6:2, verwys na die etiese en morele standaard en lewensreël wat van Christene verwag word om na te volg. Hierdie standaard is gesentreer op liefde en onderlinge ondersteuning en die dra van mekaar se laste, eerder as op die Mosaïese Wet. Galásiërs 6:2 verwys na die etiese standaard van die wet van Christus.
Gal.6:2 “Dra mekaar se laste en vervul so die wet van Christus.”

Lees meer Die Wet van Christus: ‘n Skriftuurlike Oorsig →
Christelike leefwyse, Christelike Leerstellings

God se Lank Pad: Die Doel Agter die Wag

Ons almal ken daardie oomblikke van frustrasie wanneer ons gebede lank neem om verhoor te word, veral as ons oortuig is dat ons versoeke binne God se wil is.
1Joh.5:14 En dit is die vrymoedigheid wat ons teenoor Hom het, dat Hy ons verhoor as ons iets vra volgens sy wil.”
Dit lei ons tot die kernvraag: Waarom lei Hy ons op die lang pad? Die antwoord is duidelik: God gebruik dikwels die lang pad, want dit vorm karakter en geestelike groei wat die kortpad uitsluit. Hierdie reis is egter nie ‘n poging om onsself te bewys nie. Inteendeel, niks daarvan gaan oor die verdien van Sy guns nie, maar bloot om Sy wysheid en getrouheid te leer ken. Hierna volg ‘n paar skrifgebaseerde redes hiervoor.

Lees meer God se Lank Pad: Die Doel Agter die Wag →

Wat sê die Skrifte